PROFILAKTYKA
Regularne odwiedziny w gabinecie stomatologicznym są najlepszą metodą na zdrowy, piękny uśmiech. Zalecamy odbywanie wizyt kontrolnych raz na 6 miesięcy. Zapewnia to wczesne wykrycie ewentualnych zmian próchnicowych i podjęcie leczenia na etapie, gdy zniszczenie tkanek jest nieduże.
Podczas badania oceniamy też stan dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej. Zdiagnozowanie chorób przyzębia w początkowym stadium pozwala uniknąć rozchwiania i utraty zębów. Zmiany na błonie śluzowej ocenia się także pod kątem onkologicznym. Gdy budzą one wątpliwości- lekarz kieruje pacjenta do specjalistycznej poradni w celu pobrania wycinka do badania histopatologicznego. W tym wypadku czas podjęcia interwencji ma czasami znaczenie ratujące życie.
W razie potrzeby pacjenci kierowani są na wykonanie zdjęcia pantomograficznego. Pozwala to wykryć obecność zębów zatrzymanych i ognisk zapalenia, ocenić stan zębów leczonych kanałowo, sprawdzić utrzymanie zębów i implantów w kości. Podczas wizyt profilaktycznych radzimy jak dbać o higienę. Instruujemy w jaki sposób szczotkować zęby, oczyszczać przestrzenie międzyzębowe i język. Pomagamy dobrać pasty, płukanki i przybory higieniczne do indywidualnych potrzeb. Odpowiadamy na pytania pacjentów dotyczące diety i dbania o zdrowie jamy ustnej.
Najpopularniejszymi zabiegami w zakresie profilaktyki stomatologicznej są:
Kamień usuwa się stosując urządzenia ultradźwiękowe- skalery. Końcówka narzędzia jest przykładana do miejsc w których zgromadziły się złogi. Mikrodrgania powodują rozpad kamienia i oczyszczenie powierzchni zębów. Zabieg jest bezpieczny i zazwyczaj bezbolesny. Odczucia podczas scalingu mogą różnić się w zależności od osobniczej wrażliwości. W razie wystąpienia dolegliwości bólowych- na życzenie pacjenta podajemy znieczulenie.
Zabieg polegający na usunięciu osadów niemożliwych do oczyszczenia w warunkach domowych (z kawy, herbaty, papierosów). Zastosowanie specjalistycznego proszku o kulistym kształcie cząsteczek, kierowanego na powierzchnie zębów pod dużym ciśnieniem skutecznie usuwa przebarwienia i osady z zębów. Procedura jest przy tym delikatna dla dziąseł i szkliwa zębów.
Fluoryzacja to aplikacja preparatu o dużym stężeniu fluoru na powierzchnie zębów. Pierwiastek ten wbudowuje się w szkliwo i zmniejsza podatność zębów na próchnicę. W ostatnim czasie narosło wiele mitów dotyczących działania fluoru na organizm. Skutkuje to niechęcią pacjentów do zabiegu fluoryzacji. Zupełnie niepotrzebnie- preparaty stosowane w gabinecie pod kontrolą lekarza są przebadane, mają udowodnione działanie kliniczne i są skutecznym narzędziem w walce z powstawaniem próchnicy.
Po szczegółowe informacje dotyczące fluoru, jego wpływu na środowisko jamy ustnej i organizm, oraz metod aplikacji zapraszamy do zakładki „Poradnik pacjenta”
Polega na zabezpieczeniu bruzd półpłynnym materiałem kompozytowym.
Bruzdy na zębach trzonowych i przedtrzonowych mają często kształt uniemożliwiający ich właściwe oczyszczenie. Predysponuje to do powstania próchnicy. Podczas zabiegu lekarz najpierw kontroluje powierzchnię zęba, sprawdzając, czy jest ona wolna od próchnicy. W razie wątpliwości i widocznej demineralizacji szkliwa, nieznacznie opracowuje dno bruzdy. Następnie tkankę poddaje się wytrawieniu, aplikuje materiał łączący i zabezpiecza kompozytem.
Prawidłowo zębina jest pokryta szkliwem, a w części korzeniowej cementem. Po jej odsłonięciu (np. w wyniku starcia zębów, nieumiejętnych zabiegów higienicznych, złamania/ ukruszenia zębów) dochodzi do ekspozycji ujść kanalików zębinowych na środowisko jamy ustnej i ząb staje się wrażliwy na bodźce. Ból w nadwrażliwości pojawia się nagle, trwa tak długo jak bodziec go wywołujący i ma zlokalizowany charakter. Najczęściej pacjenci skarżą się na ból przy bodźcach zimnych. Dostępne są dwie metody walki z nadwrażliwością.
Pierwsza polega na zamknięciu lub zmniejszeniu średnicy ujść kanalików zębinowych. Użycie środków tworzących kryształy blokujące kanaliki (np. związków fluoru, wapnia czy strontu) daje pożądany efekt. Zębinę można też zaizolować stosując lakiery, czy materiały do odbudowy zębów. Druga metoda bazuje na przerwaniu odpowiedzi nerwowej. W tym celu stosowane są preparaty zawierające potas, który depolaryzuje zakończenia nerwowe i blokuje przenoszenie bodźców bólowych.Nasi lekarze dobierają odpowiednią metodę w zależności od rozległości i nasilenia odczuć bólowych.
WYBIELANIE ZĘBÓW
Wybielanie zębów jest minimalnie inwazyjnym zabiegiem pozwalającym na pozbycie się przebarwień i rozjaśnienie uśmiechu.
Podział przebarwień zębów:
- Przebarwienia endogenne
Skutek wbudowania substancji barwnikowych w twarde tkanki zęba.
Przyczyny ogólnoustrojowe takich przebarwień to przedawkowanie fluoru lub antybiotyków tetracyklinowych podczas rozwoju zębów. Mogą być też związane z chorobami ogólnoustrojowymi, dziedzicznymi lub wynikać z zaburzeń metabolizmu (np. nadczynność przysadki, nadczynność lub niedoczynność tarczycy, dziedziczna dysplazja szkliwa i zębiny, porfiria wrodzona). Oprócz zmiany koloru, często występuje też osłabienie szkliwa i wzrost podatności na próchnicę.
Przyczynami miejscowymi są urazy zębów, pozostawienie martwej miazgi w komorze zęba, leki i materiały stosowane do wypełnień zębów i w trakcie leczenia kanałowego, wewnętrzna resorpcja zębów, patologiczne starcie zębów, próchnica, czy nieszczelna odbudowa po leczeniu endodontycznym. - Przebarwienia egzogenne
Wynik przylegania substancji barwnikowych i pigmentów do powierzchni zęba. Przebarwienia te są dość łatwe do usunięcia. Źródłem tych barwników w diecie są np. kawa, herbata, czerwone wino, buraki, kurkuma, sosy curry, czekolada i kakao. Również palenie papierosów powoduje powstanie nieestetycznych osadów.
Na czym polega wybielanie?
Zabieg opiera się na chemicznym procesie utleniania związków organicznych.Czynnikiem utleniającym jest nadtlenek wodoru- H2O2. W wysokim, zasadowym pH uwalniane są z niego reaktywne wolne rodniki rozbijające substancje barwnikowe. Rozpadają się one do mniejszych cząsteczek o jaśniejszym kolorze, które mogą być usunięte ze struktury zęba.
Do profesjonalnego wybielania stosuje się NADTLENEK KARBAMIDU. Jest to stabilny związek złożony z nadtlenku wodoru i mocznika. Obydwie substancje naturalnie występują w ludzkim organizmie- nie ma więc obawy przed niekorzystnym działaniem biologicznym (przy odpowiednich stężeniach środków do wybielania). Z nadtlenku karbamidu powoli uwalniany jest nadtlenek wodoru. H202 to związek niestabilny – szybko rozpada się do wolnych rodników. Mocznik rozkłada się do amoniaku i dwutlenku węgla podnosząc pH.
WYBIELANIE ZĘBÓW ŻYWYCH
Naszym pacjentom oferujemy wybielanie nakładkowe preparatem Opalescence. Jest to metoda najlepiej przebadana, bezpieczna i uznawana za „złoty standard” wybielania na świecie.
Na pierwszej wizycie, po badaniu i zakwalifikowaniu pacjenta do wybielania pobieramy wyciski. Na ich podstawie technik odlewa modele gipsowe i wykonuje indywidualnie dopasowane nakładki. Tylko tak przygotowane szyny przylegają dość dokładnie, by chronić powierzchnie zębów pokryte preparatem przed kontaktem ze środowiskiem jamy ustnej i śliną. Jest to niezbędne, bo enzymy zawarte w ślinie szybko doprowadzają do inaktywacji środków wybielających.
Oprócz pobrania wycisków wykonujemy też zdjęcia. Pozwala to udokumentować kolor zębów przed procedurą. Dodatkowo, jeśli zachodzi taka potrzeba- przeprowadzamy zabieg higienizacji. Dokładnie oczyszczona powierzchnia zębów zwiększa skuteczność wybielania. Na kolejnej wizycie pacjent odbiera nakładki i żel Opalescence. Preparat ten jest liderem na rynku materiałów wybielających.
Kolejne etapy realizuje sam pacjent. Są to:
Standardowo nakładki zakłada się na noc. W przypadku wystąpienia nadwrażliwości czas noszenia nakładek można skrócić do 2 godzin (można też zrobić jednodniową przerwę w wybielaniu). W nakładkach nie należy jeść posiłków ani pić. Czas trwania całej kuracji jest indywidualny. W większości wystarcza okres 2-6 tygodni. Jednak niektóre grupy przebarwień (szczególnie zmiany rozwojowe i tetracyklinowe) są trudniejsze do wybielenia i proces może trwać kilka miesięcy.Po przeprowadzonej procedurze należy zgłosić się na wizytę kontrolną. Lekarz ponownie wykona zdjęcia i porówna ze stanem początkowym. Pomoże również zmniejszyć objawy ewentualnej nadwrażliwości.
Dla utrzymania efektu można wykonać wybielanie przypominające po 6 miesiącach od zakończenia leczenia. Nakładki stosujemy wtedy przez tyle nocy, ile tygodni trwało pierwsze wybielanie.
WYBIELANIE ZĘBÓW MARTWYCH/LECZONYCH KANAŁOWO
To zabieg wykonywany profesjonalnie.
Początkowo zmianę koloru martwego zęba staramy się uzyskać metodą stopniowego wybielania (walking bleach). Po izolacji zęba wykonuje się dostęp do komory, usuwa z niej materiał wypełniający i powierzchowną warstwę przebarwionej zębiny. Wejście do kanału zabezpiecza się kompozytem lub glassjonomerem. Po takim przygotowaniu wytrawiamy komorę i wypełniamy środkiem wybielającym. Jest to silniejsza substancja, niż ta stosowana w wybielaniu zębów żywych, wymaga więc szczególnego nadzoru. Dostęp do komory zamykamy szczelnym wypełnieniem. Po 7 dniach następuje wizyta kontrolna i ocena efektu. Zazwyczaj dla osiągnięcia satysfakcjonujących rezultatów wystarczają maksymalnie 3 wizyty. W przypadku braku rezultatów leczenie wykonuje się metodą intensywnego wybielania (power bleaching). Początkowe etapy podobne są do procedury opisanej powyżej. Po aplikacji środka wybielającego ząb poddaje się działaniu ciepła i światła. Co 5 minut wymienia się preparat. Cały zabieg trwa do 30 minut, po czym ocenia się efekt.
Zęby martwe można też wymieniać metodą zewnętrzno-wewnętrzną. Stosuje się tu indywidualnie zaprojektowaną, dobrze przylegającą nakładkę z wyciętymi okienkami. Środek wybielający to nadtlenek karbamidu (ten sam, który stosuje się do wybielania zębów żywych) aplikuje się tylko przy konkretnym zębie. Preparat należy wymieniać co 2 godziny i przed snem. Wybielenie zęba tą metodą trwa zwykle 2-3 dni, wymaga jednak dyscypliny Pacjenta.
Przeciwwskazania do wybielania zębów
Jedyne choroby ogólnoustrojowe będące przeciwwskazaniem do wybielania to rzadkie schorzenia genetyczne i metaboliczne, w tym niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i akatalazja. Przeciwwskazaniem miejscowym jest czynny proces próchnicowy czy uszkodzenie struktury zębów.
Należy też pamiętać, że wypełnienia kompozytowe i uzupełnienia protetyczne nie wybielą się. Wiąże się to z koniecznością ich wymiany po zabiegu wybielania. W przypadku wybielania zębów martwych dodatkowymi przeciwwskazaniami są stany zapalne przyzębia, resorpcja zębów, pęknięcia zębów, brak dostatecznej ilości szkliwa i zębiny.
Działania niepożądane wybielania
Najczęściej obserwowane działanie niepożądane to nadwrażliwość pozabiegowa. Jest ona przemijająca, ustępuje w ciągu kilku dni po zaprzestaniu wybielania. Nadwrażliwość zębów występująca już przed zabiegiem może ulec nasileniu. Wzrost ryzyka wystąpienia tego objawu obserwuje się przy zwiększonych stężeniach środków wybielających, oraz zastosowaniu ciepła i światła w celu przyspieszenia wybielania. Dlatego w naszym gabinecie proponujemy Państwu najlepiej przebadaną i najbezpieczniejszą metodę, jaką jest wybielanie nakładkowe. Nadwrażliwości można też zapobiegać. W tym celu stosuje się pasty na nadwrażliwość przed rozpoczęciem wybielania. Dla ograniczenia ryzyka wzrostu wrażliwości zębów można też skrócić czas noszenia nakładek i stosować preparaty o niższym stężeniu substancji czynnej. Inne działania niepożądane to czasowe podrażnienie dziąseł i dolegliwości ze strony stawu skroniowo- żuchwowego (związane z używaniem szyny wybielającej). W przypadku wybielania zębów martwych może dojść do resorpcji przyszyjkowej. Zapobieganie temu powikłaniu jest możliwe dzięki wprowadzeniu preparatów wodorotlenku wapnia do komory zęba na kilka dni po zabiegu.
Popularne mity dotyczące wybielania
Przeprowadzone liczne badania kliniczne wykazały nieszkodliwość zabiegu dla struktury tkanek twardych zębów. Po wybielaniu nie ulega zmianie wytrzymałość szkliwa na ścieranie. Stopień zmineralizowania i twardość szkliwa również pozostają na tym samym poziomie. Dla zmniejszenia mineralizacji i rozpuszczania kryształów szkliwa potrzebny jest spadek pH (obserwowany m.in. w przebiegu choroby próchnicowej). Podczas profesjonalnego wybielania pH jest na wyższym poziomie- nie ma ryzyka osłabienia szkliwa.
Preparaty dopuszczone do ogólnodostępnego obrotu w Unii Europejskiej mają bardzo niskie stężenie nadtlenku wodoru- około 0,1%.Nie są w stanie wybielić zębów, bo H2O2 jest od razu inaktywowany przez enzymy zawarte w ślinie. Mogą one usuwać jedynie bardzo powierzchowne przebarwienia zewnętrzne, jednak podobny efekt daje dokładne szczotkowanie zębów zwykłą pastą.
Środki z niesprawdzonych źródeł bez certyfikatów (np. aukcji internetowych) są bardzo niebezpieczne. Stosowanie substancji o nieprzebadanym działaniu może doprowadzić do uszkodzenia struktury zębów i martwicy tkanek miękkich.
